x

Σύνδεση

Δεν έχετε λογαριασμό; Εγγραφείτε

Νόμος 1923/1991 - ΦΕΚ 13/Α/14-2-1991 (Κωδικοποιημένος)

Νόμος 1923/1991 : Κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης «για τον περιορισμό της ευθύνης για ναυτικές απαιτήσεις», που υπογράφτηκε στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976.

Στο αρχικό κείμενο έχουν επέλθει μεταβολές. Το Κωδικοποιημένο αρχείο, εκδόθηκε σε επικαιροποιημένο και ενοποιημένο κείμενο, την 04.12.2017 με ενσωματωμένες τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις.

Συνδρομητικές Υπηρεσίες
- Το Νομοθέτημα έχει κωδικοποιηθεί σε αρχείο ενιαίο κειμένου, με ενσωματωμένες τις διατάξεις με τις οποίες έχει συμπληρωθεί - τροποποιηθεί μεταγενέστερα.
- Η υπηρεσία προβολής και μεταφόρτωσης κωδικοποιημένων κειμένων είναι διαθέσιμη ΔΩΡΕΑΝ, μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη, με πρόσβαση στις Συνδρομητικές Υπηρεσίες.

- Απαιτείται μεγαλύτερο επίπεδο πρόσβασης για την προβολή των Συνδρομητικών Υπηρεσιών.
Εάν είστε μέλος και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές Υπηρεσίες, πατήστε ΕΔΩ για Σύνδεση. -Θέματα Βοήθειας και Υποστήριξης για τις συνδρομητικές υπηρεσίες.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ Φ.Ε.Κ.

Το παρακάτω κείμενο διατάξεων αποτελεί το αρχικό κείμενο των διατάξεων, όπως ήταν δημοσιευμένες στο Φ.Ε.Κ., οι οποίες έχουν τροποποιηθεί με μεταγενέστερες διατάξεις.

ΝΟΜΟΣ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 1923/1991

ΦΕΚ 13/Α/14-2-1991

Κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης «για τον περιορισμό της ευθύνης

για ναυτικές απαιτήσεις», που υπογράφτηκε στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976.

 

Άρθρο πρώτο

Κυρώνεται και έχει την ισχύ που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος η Διεθνής Σύμβαση «για τον περιορισμό της ευθύνης για ναυτικές απαιτήσεις», που υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976. Το κείμενο της σύμβασης αυτής σε πρωτότυπο στην αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση στην ελληνική έχει ως εξής:

. CONVENTION ON LIMITATION OF LIABILITY FOR MARITIME CLAIMS, 1976 THE STATES PARTIES TO THIS CONVENTION

(Ακολουθεί το κείμενο της Σύμβασης στην αγγλική γλώσσα για το οποίο βλέπε στο οικείο ΦΕΚ)

 

ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ TON ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ 1976 ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΥΤΗΣ

 

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ την επιθυμία να καθορίσουν με συμφωνία ορισμένους ομοιόμορφους κανόνες σχετικά με τον περιορισμό της ευθύνης για ναυτικές απαιτήσεις,

ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ να συνάψουν. Σύμβαση και, για το σκοπό αυτόν, συμφώνησαν τα εξής:,

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ

 

Άρθρο 1

Πρόσωπα που δικαιούνται να περιορίσουν ευθύνη

1.Πλοιοκτήτες και πρόσωπα που παρέχουν υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής, όπως καθορίζονται παρακάτω, μπορούν να περιορίσουν την ευθύνη τους, σύμφωνα με τους κανόνες της Σύμβασης αυτής για απαιτήσεις που προβλέπονται στο Άρθρο 2.

2.Ο όρος «πλοιοκτήτης» σημαίνει τον" ιδιοκτήτη, ναυλωτή, εφοπλιστή και διαχειριστή θάλάσσο-πλοούντος πλοίου.

3.Πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής σημαίνει εκείνο που παρέχει υπηρεσίες που συνδέονται άμεσα με επιχειρήσεις επιθαλάσσιας αρωγής. Επιχειρήσεις επιθαλάσσιας αρωγής περιλαμβάνουν και τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στο Άρθρο 2, παράγραφος 1 (δ), (ε) και (στ).

4.Εάν κάποια από τις απαιτήσεις που περιλαμβάνονται στο Άρθρο 2 στρέφεται κατά οποιουδήποτε προσώπου, που, για πράξη, αμέλεια ή παράλειψή του, είναι υπεύθυνος ο πλοιοκτήτης ή πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής, το πρόσωπο αυτό δικαιούται να περιορίσει την ευθύνη όπως προβλέπει η Σύμβαση αυτή.

5.Στη Σύμβαση αυτή, η έκφραση «ευθύνη του πλοιοκτήτη»'· περιλαμβάνει την ευθύνη που απορρέει από απαίτηση που στρέφεται κατά του πλοίου? :

6.Ο ασφαλιστής ευθύνης για απαιτήσεις που υπόκεινται σε περιορισμό, σύμφωνα με τους κανόνες της Σύμβασης αυτής,., θα δικαιούται τα ευεργετήματα της Σύμβασης αυτής στην ίδια έκταση σαν τον ίδιο τον ασφαλισμένο.

7.Η, επίκληση του περιορισμού της ευθύνης δεν συνιστά αποδοχή της ευθύνης.

 

Άρθρο 2

Απαιτήσεις που υπόκεινται σε περιορισμό

1.Με την επιφύλαξη των Άρθρων 3 και 4, οι παρακάτω απαιτήσεις θα είναι αντικείμενο περιορισμού ευθύνης ανεξάρτητα από τη βάση της ευθύνης:

(α) Απαιτήσεις που προέρχονται από απώλεια ζωής ή σωματικές βλάβες από απώλεια ή ζημιά σε πράγματα (περιλαμβάνοντας ζημιές σε λιμενικά έργα, δεξαμενές, διαύλους και βοηθήματα της ναυσιπλοΐας), που συνέβησαν πάνω στο πλοίο ή σε άμεση σχέση με την εκμετάλλευση του πλοίου ή με επιχειρήσεις επιθαλάσσιας αρωγής και από κάθε άλλη απώλεια που προήλθε σαν συνέπειά τους.

(β) Απαιτήσεις για κάθε βλάβη που προέρχεται από απώλεια από καθυστέρηση στη θαλάσσια μεταφορά φορτίου, επιβατών ή των αποσκευών τους.

(γ) Απαιτήσεις που προέρχονται από άλλες απώλειες οι οποίες προέρχονται από προσβολή εξωσυμβατικών δικαιωμάτων σε άμεση σχέση με την εκμετάλλευση του πλοίου ή τις επιχειρήσεις επιθαλάσσιας αρωγής.

(δ) Απαιτήσεις σχετικές, με την ανέλκυση, μετακίνηση, καταστροφή ή εξουδετέρωση επιβλαβών συνεπειών πλοίου που έχει βυθισθεί, ναυαγήσει, προσαράξει ή εγκαταλειφθεί, περιλαμβάνοντας και ο,τιδήποτε βρίσκεται ή βρισκόταν πάνω σ’ αυτό το πλοίο.

(ε) Απαιτήσεις σχετικές με τη μετακίνηση, καταστροφή ή εξουδετέρωση των επιβλαβών συνεπειών στο φορτίο του πλοίου.

(στ) Απαιτήσεις προσώπου άλλου, εκτός από εκείνο που είναι υπεύθυνο, σχετικά με μέτρα που πάρθηκαν για νά αποτρέψουν ή να μειώσουν τη ζημιά, για την οποία το υπεύθυνο πρόσωπο θα μπορούσε να περιορίσει την ευθύνη του, σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση, καθώς και την περαιτέρω ζημιά που προκλήθηκε από τέτοια μέτρα. 5

2.Απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υπόκεινται σε περιορισμό της ευθύνης ακόμη και εάν είναι αντικείμενο αγωγής που: βασίζεται σε σύμβαση ή όχι, αναγωγής ή εγγύησης. Εν τούτοις, για απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 (δ), (ε) και (στ) δεν εφαρμόζεται περιορισμός της ευθύνης στο μέτρο που σχετίζονται με αποζημίωση βάσει σύμβασης που έγινε με το υπεύθυνο πρόσωπο.

 

Άρθρο 3

Απαιτήσεις που εξαιρούνται από τον περιορισμό

 Οι κανόνες της Σύμβασης αυτής δεν εφαρμόζονται σε:

(α) Απαιτήσεις για επιθαλάσσια αρωγή ή για συνεισφορά σε γενική αβαρία.

(β) Απαιτήσεις για ζημιές που προέρχονται από ρύπανση πετρελαίου, με την έννοια της Διεθνούς Σύμβασης για την Αστική Ευθύνη για ζημιά από ρύπανση πετρελαίου, της 29ης Νοεμβρίου 1969 ή οποιασδήποτε τροποποίησης ή πρωτοκόλλου της που είναι σε ισχύ.

(γ) Απαιτήσεις σύμφωνα με οποιοδήποτε διεθνή σύμβαση ή εθνική νομοθεσία που προβλέπει ή απαγορεύει τον περιορισμό της ευθύνης για ζημιές από πυρηνική ενέργεια.

(δ) Απαιτήσεις κατά του πλοιοκτήτη πυρηνοκίνητου πλοίου για ζημιές από πυρηνική ενέργεια.

(ε) Απαιτήσεις υπαλλήλων του πλοιοκτήτη ή εκείνου που παρέχει υπηρεσίες. επιθαλάσσιας αρωγής που τα καθήκοντα τους συνδέονται με το πλοίο ή την επιχείρηση επιθαλάσσιας αρωγής που περιλαμβάνουν και τις απαιτήσεις των κληρονόμων τους, των προσώπων που εξαρτώνται από αυτούς ή άλλων προσώπων που δικαιούνται να εγείρουν τέτοιες απαιτήσεις, εάν σύμφωνα με τη νομοθεσία που διέπει τη σύμβαση παροχής υπηρεσιών μεταξύ του πλοιοκτήτη ή εκείνου που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής και των παραπάνω υπαλλήλων ο πλοιοκτήτης ή εκείνος που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής δεν δικαιούται να περιορίσει την ευθύνη του σχετικά με αυτές τις απαιτήσεις, ή εάν βάσει της νομοθεσίας αυτής, τους επιτρέπεται ο περιορισμός της ευθύνης τους αλλά σε ποσό μεγαλύτερο από αυτό που προβλέπει το Άρθρο. 6.

 

Άρθρο 4

Συμπεριφορά που αποκλείει τον περιορισμό .

Πρόσωπο που υπέχει ευθύνη δεν δικαιούται να περιορίσει την ευθύνη του εάν αποδειχθεί ότι η απώλεια προήλθε από προσωπική του πράξη ή παράλειψη που έγινε με πρόθεση να προκληθεί αυτή η απώλεια ή επέδειξε αδιαφορία και με γνώση ότι μία τέτοια απώλεια θα επακολουθήσει πιθανά.

 

Άρθρο 5

Ανταπαιτήσεις

Όταν πρόσωπο που. δικαιούται να περιορίσει την ευθύνη του σύμφωνα με τους κανόνες της παρούσας Σύμβασης έχει απαίτηση κατά του προσώπου που έχει την απαίτηση η όποια προέρχεται από το ίδιο περιστατικό, οι αντίστοιχες απαιτήσεις τους θα συμψηφίζονται και οι διατάξεις της Σύμβασης αυτής θα εφαρμόζονται μόνο για το υπόλοιπο που ενδεχόμενα να υπάρχει.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II.

ΟΡΙΑ ΕΥΘΥΝΗΣ

 

Άρθρο 6

Γενικά όρια

1.Τα όρια της ευθύνης για απαιτήσεις εκτός από εκείνες που αναφέρονται στο Άρθρο 7, που προέκυψαν από το ίδιο περιστατικό, υπολογίζονται ως εξής:

(α) Σχετικά με απαιτήσεις για απώλεια ζωής ή σωματικές βλάβες:

(ι) 333.000 Μονάδες Υπολογισμού για πλοίο χωρητικότητας που δεν υπερβαίνει τους 500 κόρους·

(ιι) για πλοίο μεγαλύτερης χωρητικότητας, το ακόλουθο ποσό επί πλέον αυτού που αναφέρθηκε στο (ι):

για κάθε κόρο από 501,μέχρι 3.000 κόρους, 500 Μονάδες Υπολογισμού·

για κάθε κόρο από 3.001 μέχρι 30.000 κόρους, 333 Μονάδες Υπολογισμού;

για κάθε κόρο από 30.001 μέχρι 70.000 κόρους, 250 Μονάδες Υπολογισμού

και για κάθε κόρο πάνω από 70.000 κόρους, 167 Μονάδες Υπολογισμού.

(β) Σχετικά με οποιαδήποτε άλλη απαίτηση:

(ι) 167.000 Μονάδες Υπολογισμού για πλοίο χωρητικότητας που δεν υπερβαίνει τους 500 κόρους·

(ιι) για πλοίο μεγαλύτερης χωρητικότητας, τα ακόλουθα ποσό επί πλέον αυτού που αναφέρθηκε στο (ι):

για κάθε κόρο από 501 μέχρι 30.000 κόρους, 167 Μονάδες Υπολογισμού·

για κάθε κόρο από 30.001 μέχρι 70.000 κόρους, 125 Μονάδες Υπολογισμού και

για κάθε κόρο πάνω από 70.000 κόρους, 83 Μονάδες Υπολογισμού.

2.Όπου το ποσό που υπολογίστηκε, σύμφωνα με την παράγραφο 1 (α) δεν φθάνει για να ικανοποιηθούν απόλυτα οι απαιτήσεις που αναφέρονται εκεί, το ποσό που υπολογίστηκε σύμφωνα με την παράγραφο 1 (β) θα διατίθεται για την πληρωμή του ανεξόφλητου μέρους των απαιτήσεων της παραγράφου 1 (α) και αυτό το ανεξόφλητο υπόλοιπο της απαίτησης θα, κατατάσσεται σύμμετρα με τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 (β)·

3.Εν τούτοις, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα των απαιτήσεων για απώλεια ζωής ή σωματικές βλάβες σύμφωνα με την παράγραφο 2, ένα Κράτος Μέλος μπορείνα προβλέψει στην εθνική του νομοθεσία ότι απαιτήσεις που προέρχονται από ζημιές σε λιμενικά έργα, δεξαμενές, διαύλους ναυσιπλοΐας και βοηθήματα ναυσιπλοΐας θα έχουν σε σχέση με τις άλλες απαιτήσεις της παραγράφου 1 (β) την προτεραιότητα που καθορίζει η νομοθεσία αυτή.

4.Τα όρια της ευθύνης για εκείνον που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής· που δεν παρέχει τις υπηρεσίες του από πλοίο ή για εκείνον που παρέχει υπηρεσίες αποκλειστικά πάνω στο πλοίο για ή σε σχέση με το οποίο παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής θα υπολογίζονται σύμφωνα με χωρητικότητα 1.500 κόρων.

5.Για το σκοπό της Σύμβασης αυτής η χωρητικότητα του πλοίου θα είναι η ολική χωρητικότητα που υπολογίζεται σύμφωνα με τους κανόνες καταμέτρησης που περιέχονται στο Παράρτημα I της Διεθνούς Σύμβασης για την Καταμέτρηση Πλοίων, 1969.

 

Άρθρο 7

Όριο για απαιτήσεις επιβατών

1.Σχετικά με απαιτήσεις που δημιουργούνται από περιστατικό για απώλεια ζωής ή σωματικής βλάβης σε επιβάτες πλοίου, το όριο της ευθύνης του πλοιοκτήτη θα είναι ποσό 46.666 Μονάδων Υπολογισμού που πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των επιβατών που επιτρέπεται να φέρει το πλοίο σύμφωνα με το πιστοποιητικό του' πλοίου, αλλά που δεν θα είναι παραπάνω από 25 εκατομμύρια Μονάδες Υπολογισμού.

2.Για το σκοπό του Άρθρου αυτού, «απαιτήσεις για απώλεια ζωής ή σωματικής βλάβης σε επιβάτες πλοίου» σημαίνουν οποιεσδήποτε απαιτήσεις που προέρχονται από ή για λογαριασμό προσώπου που μεταφέρεται με το πλοίο αυτό:

α) με βάση σύμβαση μεταφοράς επιβάτου, ή.

(β) που με τη συναίνεση του μεταφορέα, συνοδεύει όχημα ή ζώντα ζώα που καλύπτονται από σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων.

 

Άρθρο 8

Μονάδα Υπολογισμού

1.Η Μονάδα Υπολογισμού που αναφέρεται στα Άρθρα 6 και 7 είναι τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα, όπως προσδιορίζονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα ποσά που αναφέρονται στα Άρθρα 6 και 7 θα μετατρέπονται στο εθνικό νόμισμα του Κράτους στο οποίο επιδιώκεται περιορισμός, σύμφωνα με την αξία που έχει το νόμισμα αυτό την ημερομηνία της σύστασης του κεφαλαίου περιορισμού της πραγματοποίησης της πληρωμής ή της παροχής ασφάλειας ισοδύναμης με την πληρωμή αυτή, βάσει της νομοθεσίας αυτού του Κράτους.

Η αναγωγή της αξίας του εθνικού νομίσματος σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα ενός Κράτους Μέλους, που είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, θα υπολογίζεται, σύμφωνα με την ισχύουσα και εφαρμοζόμενη μέθοδο εκτίμησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στη συγκεκριμένη ημερομηνία για τη λειτουργία και τις συναλλαγές του.

Η αναγωγή της αξίας του εθνικού νομίσματος σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα, ενός Κράτους Μέλους που δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, θα υπολογίζεται με τον τρόπο που θα καθορίζει το ίδιο το Κράτος Μέλος.

2.Εν τούτοις, Κράτη που δεν είναι μέλη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και στα οποία η νομοθεσία τους δεν επιτρέπει την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 μπορούν, κατά το χρόνο της υπογραφής, χωρίς επιφύλαξη ως προς την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση, ή κατά το χρόνο της επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης ή οποτεδήποτε αργότερα,να δηλώσουν ότι τα όρια της ευθύνης που προβλέπονται στη Σύμβαση αυτή και θα εφαρμόζονται στο έδαφος τους θα καθορίζονται ως εξής:

(α) σχετικά με το Άρθρο 6, παράγραφος 1 (α) σε ποσό:

(ι) 5 εκατομμυρίων νομισματικών μονάδων για πλοίο χωρητικότητας που δεν υπερβαίνει τους 500 κόρους·

(ιι) για πλοίο μεγαλύτερης χωρητικότητας, το παρακάτω ποσό από αυτό που αναφέρεται στο (ι):

για κάθε κόρό από 501 μέχρι 3.000 κόρους 7.500 νομισματικές μονάδες·

για κάθε κόρο από 3.001 μέχρι 30.000 κόρους 5.000 νομισματικές μονάδες

!. για κάθε κόρο από 30.001 μέχρι 70.000 κόρους, 3.750 νομισματικές μονάδες, και

για κάθε κόρο πάνω από 70.000 κόρους, 2.500 νομισματικές μονάδες και.

(β) σχετικά με το Άρθρο 6, παράγραφος 1 (β), σε ποσό:

(ι) 2,5 εκατομμυρίων νομισματικών μονάδων για πλοίο με χωρητικότητα που δεν υπερβαίνει τους 500 κόρους

(ιι) για πλοίο μεγαλύτερης χωρητικότητας, το παρακάτω ποσό πάνω από αυτό που αναφέρεται στο (ι):

για κάθε κόρο από 501 μέχρι 30.000 κόρους, 2.500 νομισματικές μονάδες

για κάθε κόρο από 30.001 μέχρι 70.000 κόρους, 1.850 νομισματικές μονάδες και

για κάθε κόρο πάνω από 70.000 κόρους, 1.250 νομισματικές μονάδες και.

(γ) σχετικά με το Άρθρο 7, παράγραφος 1, σε ποσό 700.000 νομισματικών μονάδων που πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των επιβατών που επιτρέπεται να μεταφέρει το πλοίο σύμφωνα με το πιστοποιητικό του, που όμως δεν θα υπερβαίνει τα 375 εκατομμύρια νομισματικές μονάδες.

Οι παράγραφοι 2 και 3 του Άρθρου 6 εφαρμόζονται αντίστοιχα στις υποπαραγράφους (α) και (β) αυτής της παραγράφου.

3.Η νομισματική μονάδα που αναφέρεται στην παράγραφο 2 αντιστοιχεί σε 65,5 χιλιοστόγραμμα χρυσού καθαρότητας 900 βαθμών.

Η μετατροπή των ποσών που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ί σε εθνικό νόμισμα θα γίνεται σύμφωνα με τη νομοθεσία του ενδιαφερόμενου Κράτους.

4.υπολογισμός που αναφέρεται στην τελευταία πρόταση της παραγράφου 1 και η μετατροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 3 θα γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να εκφράζει το εθνικό νόμισμα του Κράτους — Μέλους κατά το δυνατόν την ίδια πραγματική αξία για τα ποσά των Άρθρων 6 και 7 όπως εκφράζεται εκεί σε μονάδες υπολογισμού.

Κατά το χρόνο της υπογραφής χωρίς επιφύλαξη όσον αφορά

την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση, ή κατά την κατάθεση του οργάνου που αναφέρεται στο Άρθρο 16 και όταν υπάρχει αλλαγή της μεθόδου υπολογισμού ή της αξίας του εθνικού νομίσματος σε σχέση με την μονάδα υπολογισμού ή τη νομισματική μονάδα, τα Κράτη Μέλη θα ανακοινώνουν στο θεματοφύλακα τον τρόπο υπολογισμού που ακολουθείται σύμφωνα με την παράγραφο 1, ή το αποτέλεσμα της μετατροπής σύμφωνα με την παράγραφο 3, ανάλογα με την περίπτωση.

 

Άρθρο 9

Συσσώρευση απαιτήσεων

1.Τα όρια ευθύνης, που καθορίζονται σύμφωνα με το Άρθρο 6,εφαρμόζονται για το σύνολο των απαιτήσεων που δημιουργήθηκαν από ένα συγκεκριμένο περιστατικό:

(α) κατά του προσώπου ή των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του Άρθρου 1 και κάθε προσώπου για την πράξη, αμέλεια ή παράλειψη των οποίων, το παραπάνω πρόσωπο ή πρόσωπα είναι υπεύθυνα ή.

(β) κατά του πλοιοκτήτη πλοίου που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής από το πλοίο αυτό και του παρέχοντος υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής ή εκείνων που παρέχουν υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής από αυτό το πλοίο και κατά κάθε προσώπου για την πράξη, αμέλεια ή παράλειψη των οποίων ο πλοιοκτήτης ή εκείνος ή εκείνοι που παρέχουν υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής είναι υπεύθυνοι ή.

(γ) κατά εκείνου ή εκείνων που παρέχουν υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής που δεν ενεργούν από πλοίο ή που ενεργούν μόνο πάνω στο πλοίο, στο οποίο, ή σε σχέση με το οποίο, προσφέρονται οι υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής και κάθε προσώπου για την πράξη, αμέλεια ή παράλειψη των οποίων εκείνος ή εκείνοι που παρέχουν υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής είναι υπεύθυνοι.

2.Τα όρια ευθύνης που καθορίζονται σύμφωνα με το Άρθρο 7 εφαρμόζονται στο σύνολο των απαιτήσεων, οι οποίες μπορούν να δημιουργηθούν από ένα συγκεκριμένο περιστατικό κατά του προσώπου ή των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του Άρθρου 1 όσον αφορά το πλοίο που αναφέρεται στο Άρθρο 7 και κάθε προσώπου για την πράξη, αμέλεια ή παράλειψη των οποίων τα παραπάνω πρόσωπα είναι υπεύθυνα.

 

Άρθρο 10

Περιορισμός της ευθύνης χωρίς τη σύσταση κεφαλαίου περιορισμού

1.Περιορισμός της ευθύνης μπορεί να ασκηθεί ακόμα και αν δεν έχει συσταθεί το κεφάλαιο περιορισμού που προβλέπεται στο Άρθρο 11. Εν τούτοις, ένα Κράτος Μέλος μπορεί να προβλέψει στην εθνική του νομοθεσία ότι σε περίπτωση αγωγής ενώπιον Δικαστηρίων του για την καταβολή απαίτησης που υπόκειται σε περιορισμό, το υπεύθυνο πρόσωπο δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα περιορισμού της ευθύνης του παρά μόνο εάν το κεφάλαιο περιορισμού έχει συσταθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης αυτής; ή γίνεται η σύστασή του κατά το χρόνο που γίνεται επίκληση του δικαιώματος περιορισμού της ευθύνης.

2.Εάν γίνεται επίκληση περιορισμού της ευθύνης χωρίς σύσταση του κεφαλαίου περιορισμού εφαρμόζονται αντίστοιχα οι διατάξεις του Άρθρου 12.

3.Οι κανόνες διαδικασίας για την εφαρμογή του Άρθρου αυτού θα ρυθμίζονται από την εθνική νομοθεσία του Κράτους Μέλους στο οποίο έχει εγερθεί η αγωγή.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ

 

Άρθρο 11

Σύσταση του κεφαλαίου

1.Κάθε πρόσωπο που μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο, μπορεί να συστήσει κεφάλαιο περιορισμού στο Δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή σέ οποιοδήποτε Κράτος Μέλος στο οποίο έχει ασκηθεί αγωγή για απαιτήσεις που υπόκεινται σε περιορισμό.

.Το κεφάλαιο θα πρέπει να καλύπτει το σύνολο των ποσών που προσδιορίζονται από τα Άρθρα 6 και 7 όπως εφαρμόζονται για απαιτήσεις για τις οποίες το. πρόσωπο αυτό μπορεί να είναι υπεύθυνο, μαζί με τον ανάλογο τόκο από την ημερομηνία του γεγονότος από το οποίο προκύπτει η ευθύνη ως την ημερομηνία σύστασης του, κεφαλαίου. Κάθε κεφάλαιο που έχει συσταθεί με τον τρόπο αυτόν θα διατίθεται μόνο για την πληρωμή απαιτήσεων για τις οποίες μπορεί να γίνει επίκληση περιορισμού της ευθύνης.

2.Το κεφάλαιο μπορεί να συσταθεί, είτε με κατάθεση του ποσού, είτε με παροχή εγγύησης αποδεκτής από τη νομοθεσία του Κράτους Μέλους, στο οποίο έχει συσταθεί το κεφάλαιο και που θεωρείται επαρκής από το Δικαστήριο ή την άλλη αρμόδια αρχή.

3.Το κεφάλαιο που έχει συσταθεί από ένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 (α), (β) ή (γ) ή στην παράγραφο 2 του Άρθρου 9 ή τον ασφαλιστή του θα θεωρείται ότι έχει συσταθεί από όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 (α), (β) ή (γ) ή στην παράγραφο 2 αντίστοιχα.

 

Άρθρο 12.

Διανομή του κεφαλαίου

1.Με την επιφύλαξη των διατάξεων των παραγράφων 1, 2 και 3 του Άρθρου 6 και του Άρθρου 7, το κεφάλαιο διανέμεται στους δικαιούχους αναλογικά με τις απαιτήσεις τους που' έχουν αναγνωρισθεί έναντι του κεφαλαίου.

2.Εάν, πριν από τη διανομή του κεφαλαίου, το υπεύθυνο πρόσωπο, ή ο ασφαλιστής του, έχει τακτοποιήσει μία απαίτηση έναντι του κεφαλαίου, αυτό το πρόσωπο υποκαθίσταται ως το.ποσό που έχει καταβάλλει, στα δικαιώματα τα οποία το πρόσωπο που αποζημιώθηκε με τον τρόπο αυτόν Θα απολάμβανε σύμφωνα με τη Σύμβαση αυτή.·

3.Το δικαίωμα υποκατάστασης που, προβλέπεται στην παράγραφο 2 μπορεί επίσης να ασκηθεί από πρόσωπα άλλα εκτός από εκείνα που αναφέρονται εκεί σχετικά με κάθε ποσό αποζημίωσης που μπορεί να έχει καταβληθεί, αλλά μόνο κατά την έκταση που

η υποκατάσταση αυτή επιτρέπεται από την εθνική νομοθεσία που εφαρμόζεται.

4.’Οταν το υπεύθυνο πρόσωπο ή κάθε άλλο πρόσωπο αποδείξει ότι μπορεί να υποχρεωθεί να πληρώσει σε μεταγενέστερο χρόνο το σύνολο ή μέρος από ποσά αποζημίωσης, σχετικά με τα οποία το πρόσωπο αυτό θα είχε το δικαίωμα υποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 εάν η αποζημίωση είχε καταβληθεί πριν από τη διανομή του κεφαλαίου, το Δικαστήριο ή η άλλη αρμόδια αρχή του Κράτους όπου έχει συσταθεί το κεφάλαιο μπορεί να διατάξει ότι επαρκές ποσό θα κρατηθεί προσωρινά για να έχει τη δυνατότητα το πρόσωπό αυτό στο μεταγενέστερο αυτόν χρόνο να ικανοποιηθεί για την απαίτησή του από το κεφάλαιο.

 

Άρθρο 13

Αποκλεισμός άλλων αγωγών

1.’Οταν έχει συσταθεί κεφάλαιο περιορισμού σύμφωνά με το' Άρθρο 11, κάθε πρόσωπο που έχει εγείρει απαίτησή έναντι του κεφαλαίου δεν επιτρέπεται να ασκήσει άλλα δικαιώματα σχετικά με την απαίτησή αυτή σε άλλα περιουσιακά στοιχεία προσώπου από το οποίο ή για λογαριασμό του οποίου έχει συσταθεί το κεφάλαιο.

2.Μετά την σύσταση τού κεφαλαίου περιορισμού σύμφωνα με το Άρθρο 11, κάθε πλοίο ή άλλο περιουσιακό στοιχείο που ανήκει στο πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου έχει συσταθεί το κεφάλαιο, τά οποία έχουν κατασχεθεί σε δικαιοδοσία Κράτους Μέλους για απαίτηση που μπορεί να εγερθεί κατά του κεφαλαίου, ή οποιαδήποτε ασφάλεια έχει παρασχεθεί, μπορεί να αποδεσμευθούν με διαταγή του Δικαστηρίου ή άλλης αρμόδιας αρχής του Κράτους αυτού. Εν τούτοις, η αποδέσμευση αυτή θα διατάσσεται υποχρεωτικά εάν το κεφάλαιο περιορισμού έχει συσταθεί:

(α) στο λιμάνι όπου έλαβε χώρα το συμβάν, ή, εάν έλαβε χώρα έξω από το λιμάνι, στο πρώτο λιμάνι κατάπλου μετά το συμβάν

(β) στο λιμάνι αποβίβασης σχετικά με απαιτήσεις για απώλεια ζωής ή σωματικές βλάβες ή·

(γ) στο λιμάνι εκφόρτωσης σχετικά με ζημιές φορτίου ή.

(δ) στο Κράτος όπου έγινε η κατάσχεση.

3.Οι κανόνες των παραγράφων 1 και 2 εφαρμόζονται μόνο εάν εκείνος που έχει την απαίτηση μπορεί νά την εγείρει κατά του κεφαλαίου περιορισμού στο Δικαστήριο που διαχειρίζεται αυτό το κεφάλαιο και το κεφάλαιο είναι πράγματι διαθέσιμο και ελεύθερα μεταβιβάσιμο σχετικά με αυτήν την απαίτηση.

 

Άρθρο 14

Νομοθεσία που εφαρμόζεται

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου οι κανόνες σχετικά με τη σύσταση και τη διανομή του κεφαλαίου περιορισμού και όλοι οι κανόνες διαδικασίας που συνδέονται με αυτούς θα .διέπονται από τη νομοθεσία του Κράτους Μέλους στο οποίο έχει συσταθεί το κεφάλαιο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV:

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

 

Άρθρο 15

1.Η σύμβαση αυτή εφαρμόζεται κάθε φορά που πρόσωπο απ’ αυτά που αναφέρονται στο Άρθρο 1 επιδιώκει τον περιορισμό της ευθύνης του σε Δικαστήριο Κράτους Μέλους ή επιδιώκει να εξασφαλίσει την αποδέσμευση ενός πλοίου ή άλλου περιουσιακού στοιχείου ή την αποδέσμευση άλλης ασφάλειας που έχει παρασχεθεί στα πλαίσια της δικαιοδοσίας Κράτους Μέλους ή επιδιώκει να εξασφαλίσει την αποδέσμευση ενός πλοίου ή άλλου περιουσιακού στοιχείου ή την αποδέσμευση άλλης ασφάλειας που έχει παρασχεθεί στα πλαίσια της δικαιοδοσίας Κράτους Μέλους.

Εν τούτοις, κάθε Κράτος Μέλος μπορεί να αποκλείσει ολικά ή μερικά την εφαρμογή της Σύμβασης αυτής από κάθε πρόσωπο που αναφέρεται στο Άρθρο 1 το οποίο, κατά το χρόνο που επικαλείται τους κανόνες της παρούσας Σύμβασης στο Δικαστήριο του παραπάνω Κράτους, δεν έχει τη συνήθη διαμονή του σε Κράτος Μέλος ή δεν έχει τον κύριο τόπο δραστηριότητάς του σε Κράτος Μέλος ή κάθε πλοίο σχετικά με το οποίο ασκείται το δικαίωμα περιορισμού ή του οποίου επιδιώκεται η αποδέσμευση και που, κατά τον παραπάνω χρόνο, δεν φέρει τη σημαία Κράτους Μέλους.

2.Κράτος Μέλος μπορεί να ρυθμίζει με ειδικές διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας το σύστημα περιορισμού ευθύνης που θα εφαρμόζεται σε πλοία τα οποία:

(α) σύμφωνα με τη νομοθεσία αυτού του Κράτους, προορίζονται για εσωτερική ναυσιπλοΐα:

(β) έχουν χωρητικότητα κάτω των 300 κόρων.

Κράτος Μέλος το οποίο κάνει, χρήση της δυνατότητας που του παρέχεται στην παράγραφο αυτή θα ενημερώνει το θεματοφύλακα για τα όρια της ευθύνης που έχουν υιοθετηθεί από την εθνική του νομοθεσία ή για την έλλειψη τέτοιων ορίων.

3.Κράτος Μέλος μπορεί να κανονίσει με ειδικές διατάξεις της εθνικής του νομοθεσίας το σύστημα περιορισμού της ευθύνης που θα εφαρμόζεται σε απαιτήσεις που εγείρονται σε περιπτώσεις στις οποίες δεν εμπλέκονται με κανένα τρόπο συμφέροντα προσώπων που είναι υπήκοοι άλλων Κρατών Μελών.

4.Τα Δικαστήρια ενός Κράτους τ Μέλους δεν θα εφαρμόζουν την παρούσα Σύμβαση σε πλοία που έχουν κατασκευασθεί ή μετασκευασθεί και απασχολούνται σε εργασίες εξόρυξης:

(α) όταν. το Κράτος αυτό έχει καθιερώσει σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία υψηλότερο όριο ευθύνης από αυτό που προβλέπεται στο Άρθρο 6 ή

(β) όταν ο Κράτος αυτό έχει γίνει μέλος διεθνούς σύμβασης που ρυθμίζει το σύστημα ευθύνης σε σχέση με αυτά τα πλοία.

Σε περίπτωση που, εφαρμόζεται η υποπαράγραφος (α) αυτό το Κράτος Μέλος θα ενημερώνει το θεματοφύλακα.

5.Η παρούσα Σύμβαση δεν θα εφαρμόζεται σε:,

(α) αερόστρωμνα σκάφη.

(β) πλωτές εξέδρες που έχουν κατασκευασθεί για το σκοπό έρευνας ή εκμετάλλευσης των φυσικών πηγών του βυθού ή του υπεδάφους του.·

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V.

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

 

Άρθρο 16

Υπογραφή, επικύρωση και προσχώρηση

1.Η παρούσα Σύμβαση θα είναι ανοικτή για υπογραφή από όλα τα Κράτη στην έδρα του Διακυβερνητικού Ναυτιλιακού Συμβουλευτικού Οργανισμού (στο εξής θα αναφέρεται σαν Ο Οργανισμός από 1 Φεβρουάριου 1977 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1977 και κατόπιν θα παραμένει ανοικτή για προσχώρηση.

2.Όλα τα Κράτη μπορούν να καταστούν μέλη της Σύμβασης αυτής με:

(α) υπογραφή χωρίς επιφύλαξη ως προς την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση ή·

(β) υπογραφή που υπόκειται σε επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση όταν ακολουθείται από επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση ή.

(γ) προσχώρηση.

3: Επικύρωση, αποδοχή, έγκρισή ή προσχώρηση θα πραγματοποιείται με την κατάθεση τυπικού οργάνου κατάθεσης στο Γ ενικό Γραμματέα του Οργανισμού (εφεξής θα αναφέρεται σαν «Ο Γενικός Γραμματέας»).

 

Άρθρο 17

Έναρξη ισχύος

1.Η παρούσα Σύμβαση θα τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα μετά την πάροδο ενός χρόνου από την ημερομηνία κατά την οποία δώδεκα Κράτη είτε την έχουν υπογράψει χωρίς επιφύλαξη ως προς την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση είτε έχουν καταθέσει τα απαιτούμενα όργανα επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης.

2.Για ένα Κράτος που καταθέτει όργανο επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, ή υπογράφει χωρίς επιφύλαξη ως προς την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση σχετικά με τη Σύμβαση αυτή, μετά την εκπλήρωση των προϋποθέσεων για την έναρξη ισχύος αλλά πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος, η επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση ή η υπογραφή χωρίς επιφύλαξη ως προς την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση θα παράγει αποτελέσματα κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Σύμβασης ή κατά την πρώτη ημέρα του μήνα μετά την πάροδο της ενενηκοστής ημέρας μετά την ημερομηνία της υπογραφής ή της κατάθεσης τού οργάνου, εάν αυτή η ημερομηνία είναι μεταγενέστερη.:

3.Για κάθε Κράτος που μεταγενέστερα καθίσταται Μέλος της παρούσας Σύμβασης, η Σύμβαση θα τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα μετά την πάροδο ενενήντα ημερών μετά την ημερομηνία που το Κράτος αυτό κατέθεσε το όργανό του.

4.Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ Κρατών που επικυρώνουν, αποδέχονται ή εγκρίνουν την παρούσα Σύμβαση ή προσχωρούν σ’ αυτήν, η Σύμβαση αυτή θα αντικαθιστά και θα ακυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για τον Περιορισμό της Ευθύνης των Πλοιοκτητών Θαλασσοπλοούντων Πλοίων, που έγινε στις Βρυξέλλες στις 10 Οκτωβρίου 1957, και τη Διεθνή Σύμβαση για την Ενοποίηση ορισμένων Κανόνων σχετικά με τον Περιορισμό Ευθύνης των Πλοιοκτητών θαλασσοπλοούντών Πλοίων, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 25 Αυγούστου 1924.

 

Άρθρο 18

Επιφυλάξεις

1.Κάθε Κράτος μπορεί, κατά το χρόνο υπογραφής, επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, να διατηρεί το δικαίωμα να εξαιρεί την εφαρμογή του Άρθρου 2 παράγραφος 1 (δ) και (ε). Καμία άλλη επιφύλαξη δεν θα είναι επιτρεπτή στις ουσιώδεις διατάξεις της Σύμβασης αυτής.

2.Επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν κατά το χρόνο υπογραφής υπόκεινται σε επιβεβαίωση κατά την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση.

3.Κάθε Κράτος που έχει διατυπώσει επιφύλαξη στην παρούσα Σύμβαση μπορεί να την αποσύρει οποτεδήποτε με δήλωση που απευθύνεται στο Γενικό Γραμματέα. Η άρση αυτή θα παράγει αποτέλεσμα κατά την ημερομηνία που λαμβάνεται η δήλωση.

Εάν η δήλωση αναφέρει ότι η άρση επιφύλαξης παράγει αποτέλεσμα κατά μία συγκεκριμένη ημερομηνία και η ημερομηνία αυτή είναι μεταγενέστερη από την ημερομηνία παραλαβής της δήλωσης από το Γενικό Γραμματέα, η άρση θα παράγει αποτέλεσμα τη μεταγενέστερη αυτήν ημερομηνία.

 

Άρθρο 19

Καταγγελία

1.Η παρούσα Σύμβαση μπορεί να καταγγελθεί από ένα Κράτος Μέλος οποιοδήποτε χρόνο μετά την πάροδο ενός χρόνου από την ημερομηνία κατά την οποία η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για το Κράτος αυτό.

2.Η καταγγελία θα παράγει αποτέλεσμα με την κατάθεση οργάνου στο Γενικό Γραμματέα.

3.Η καταγγελία θα παράγει αποτέλεσμα κατά την πρώτη ημέρα του μήνα μετά την πάροδο ενός χρόνου μετά την ημερομηνία κατάθεσης του οργάνου, ή μετά από μία μεγαλύτερη περίοδο που μπορεί να ορίζεται στο όργανο.

 

Άρθρο 20

Αναθεώρηση και τροποποίηση

1.Διάσκεψη με σκοπό την αναθεώρηση ή τροποποίηση της Σύμβασης αυτής μπορεί να συγκληθεί από τον Οργανισμό.

2.Ο Οργανισμός θα συγκαλεί Διάσκεψη των Κρατών Μελών της παρούσας Σύμβασης με σκοπό την αναθεώρηση ή τροποποίησή της μετά από αίτηση όχι λιγότερου από το ένα τρίτο των Μελών.

3.Μετά την ημερομηνία της έναρξης ισχύος μιάς τροποποίησης της Σύμβασης αυτής, κάθε όργανο επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης που κατατέθηκε θα θεωρείται ότι αναφέρεται στη Σύμβαση όπως τροποποιήθηκε, εκτός εάν στο όργανο εκφράζεται επιθυμία για το αντίθετο.

 

Άρθρο 21

Αναθεώρηση των ποσών περιορισμού και της Μονάδας Υπολογισμού ή της νομισματικής μονάδας

1. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Άρθρου 20, Διάσκεψη μόνο για το σκοπό μεταβολής των ποσών που καθορίζονται στα Άρθρα 6 και 7 και στο Άρθρο 8, παράγραφος 2, ή για αντικατάσταση της μιας ή και των δύο Μονάδων που ορίζονται στο Άρθρο 8,παράγραφοι 1 και 2, από άλλες μονάδες θα συγκαλείται από τον Οργανισμό σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 του Άρθρου αυτού. Τροποποίηση των ποσών θα γίνεται μόνο λόγω σημαντικής αλλαγής της πραγματικής αξίας τους.

2.Οργανισμός θα συγκαλεί τη Διάσκεψη αυτή μετά από αίτηση όχι λιγότερου από το ένα τέταρτο των Κρατών Μελών.

3.Απόφαση για μεταβολή των ποσών ή για αντικατάσταση των Μονάδων από άλλες μονάδες υπολογισμού θα λαμβάνεται με. πλειοψηφία δύο τρίτων των Κρατών Μελών που είναι παρόντα και ψηφίζουν κατά την παραπάνω Διάσκεψη.

4.Οποιοδήποτε Κράτος που καταθέτει το όργανό του επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στη Σύμβαση, μετά την έναρξη ισχύος μιας τροποποίησης, θα εφαρμόζει τη Σύμβαση όπως έχει τροποποιηθεί.

 

Άρθρο 22

θεματοφύλακας

1.Η παρούσα Σύμβαση θα κατατίθεται στο Γενικό Γραμματέα.

2.Ο Γενικός Γραμματέας θα:

(α) διαβιβάζει επικυρωμένα ακριβή αντίγραφα της Σύμβασης αυτής σε όλα τα Κράτη τα οποία κλήθηκαν να λάβουν μέρος στη Διάσκεψη για τον Περιορισμό Ευθύνης για Ναυτικές Απαιτήσεις και σε κάθε άλλο Κράτος που προσχωρεί στη Σύμβαση αυτή.

(β) ενημερώνει όλα τα Κράτη τα οποία έχουν υπογράψει ή προσχωρήσει στην παρούσα Σύμβαση για:

(ι) κάθε νέα υπογραφή και κάθε κατάθεση οργάνου και κάθε επιφύλαξη μαζί με τη σχετική ημερομηνία·

(ιι) την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Σύμβασης αυτής ή κάθε τροποποίησή της·

(ιιι) κάθε καταγγελία της παρούσας Σύμβασης και την ημερομηνία κατά την οποία παράγει αποτέλεσμα

(ιν) κάθε τροποποίηση που έχει υιοθετηθεί σύμφωνα με τα Άρθρα 20 ή 21·

(ν) κάθε επικοινωνία που προβλέπεται από οποιοδήποτε Άρθρο της Σύμβασης αυτής.:

3.Με την έναρξη ισχύος της Σύμβασης αυτής, επικυρωμένο ακριβές αντίγραφο θα διαβιβάζεται από το Γενικό Γραμματέα στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών για καταχώρηση και δημοσίευση σύμφωνα με το Άρθρο 102 τού Καταστατικού των Ηνωμένων Εθνών.

 

Άρθρο 23

Γλώσσες.

Η παρούσα Σύμβαση συντάχθηκε σε ένα μόνο πρωτότυπο στην αγγλική, γαλλική, ρωσική και ισπανική γλώσσα, και καθένα κείμενο είναι εξίσου αυθεντικό.

 

ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΤΗΝ 19η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1976.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ οι υπογεγραμμένοι που είναι κατάλληλα εξουσιοδοτημένοι για το σκοπό αυτόν υπέγραψαν τη Σύμβαση αυτή.

 

Άρθρο δεύτερο

Η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

 

Παραγγέλομε τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεσή του ως νόμου του Κράτους..

Αθήνα, 5 Φεβρουάριου 1991

 

Προβολή πρωτότυπου ΦΕΚ



Κατεβάσετε το αρχείο με το πρωτότυπο κείμενο, όπως είναι δημοσιευμένο στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.) του Εθνικού Τυπογραφείου.


 

Τελευταία ενημέρωση
Έχει διαβαστεί 3999 φορές

Τελευταία Νέα