Εκπαίδευση στην ιατρική ειδικότητα της εσωτερικής παθολογίας.

---

Υπουργική Απόφαση Αριθμ. Γ5α/Γ.Π.οικ49510/2019

ΦΕΚ 2856/Β/5-7-2019

Εκπαίδευση στην ιατρική ειδικότητα της εσωτερικής παθολογίας.

Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις:

α. του ν. 1278/1982 « Για σύσταση Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας» ( ΦΕΚ 105 Α’), όπως ισχύει,

β. της παρ. 1 του άρθρου 31 του ν. 1397/1983 «Εθνικό σύστημα υγείας» (ΦΕΚ 143 Α’),

γ. της περ. 5A της παρ. 4 του άρθρου 8 του ν. 4558/2018 «Κύρωση συμβάσεων μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων και της Επιτροπής Εκτελεστών Διαθήκης Γ.Γ Μαλινάκη και του Γενικού Νοσοκομείου Κεφαλληνίας και των Εκτελεστών της διαθήκης της Μαρίας (Μάρης) Βεργωτή αντίστοιχα και λοιπές διατάξεις» (ΦΕΚ 140 Α΄),

δ. του άρθρου 6 του ν.δ. 3366/1955 «Περί ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος και ιατρικών ειδικοτήτων και άλλων τινών διατάξεων» (ΦΕΚ Α΄ 258),

ε. του π.δ. 73/2015 «Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (ΦΕΚ 116 Α’), όπως ισχύει

στ. του π.δ. 121/2017 «Οργανισμός του Υπουργείου Υγείας» (ΦΕΚ 148 Α’ ), όπως ισχύει.

2. Την Υ80/2017 απόφαση του Πρωθυπουργού «Τροποποίηση απόφασης ανάθεσης αρμοδιοτήτων στον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη» (ΦΕΚ 3904 Β’).

3. Την Γ5α/Γ.Π οικ.64843/29-8-2018 υπουργική απόφαση «Σύσταση, μετονομασία ιατρικών ειδικοτήτων, καθορισμός χρόνου και περιεχομένου άσκησης για την απόκτηση τίτλου ειδικότητας» (ΦΕΚ 4138 Β’).

4. Την 4336/26-6-2019 απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας.

5. Το γεγονός ότι από την απόφαση αυτή δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του Κρατικού Προϋπολογισμού, αποφασίζουμε:

Εγκρίνουμε το αναλυτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το Βιβλιάριο Εκπαίδευσης Ειδικευόμενου, το οποίο θα παραλαμβάνει ο ιατρός από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας και τα αναγνωρισμένα Εκπαιδευτικά Κέντρα για την άσκηση των ιατρών στην ειδικότητα της Εσωτερικής Παθολογίας.

 

Άρθρο 1

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ: ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: ΠΕΝΤΕ (5) ΕΤΗ

Αντικείμενο Εκπαίδευσης

Περιλαμβάνει την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων για τη διάγνωση και αντιμετώπιση συνήθων αλλά και σπανιότερων οξέων και χρόνιων νοσολογικών οντοτήτων και συνδρομών της Εσωτερικής Παθολογίας. Ο ειδικευόμενος στην Παθολογία θα πρέπει επίσης να μπορεί να ενεργεί ως σύμβουλος σε χειρουργικούς ασθενείς και ασθενείς άλλων ειδικοτήτων.

Ειδικότερα, το αντικείμενο εκπαίδευσης περιλαμβάνει: α. Την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση νοσολογικών συνδρομών και νοσημάτων που ο Παθολόγος θα πρέπει να διαγνώσει και να αντιμετωπίσει αυτόνομα. β. Νοσολογικά σύνδρομα ή νοσήματα για τα οποία ο Παθολόγος θα εκτελέσει τον αρχικό διαγνωστικό έλεγχο και θα χορηγήσει την αρχική θεραπεία πριν παραπέμψει τον ασθενή σε ειδικό ή θα τον παρακολουθεί από κοινού με τον ειδικό, γ. Γνώση ειδικών πεδίων, όπως κλινική φαρμακολογία, ιατρική μεταγγίσεων, βασική προληπτική ιατρική και ερμηνεία εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων και δ. Δεξιότητες - παρεμβατικές ιατρικές πράξεις (procedures) που χωρίζονται σε απαραίτητες ή υποχρεωτικές (δεξιότητες κορμού) και σε προαιρετικές, αλλά επιθυμητές.

Ο τελικός έλεγχος των κλινικών δεξιοτήτων γίνεται στο τέλος του 5ου έτους της εκπαίδευσης και περιλαμβάνει την εξέταση της επάρκειας του ειδικευομένου σε: α. Γενικές δεξιότητες, όπως επικοινωνίας, συνεργασίας, καθοδήγησης, ρόλου ως συμβούλου για θέματα υγείας, συγγραφής ή παρουσίασης εργασιών και δεοντολογικές/επαγγελματικές. β. Ειδικές δεξιότητες: περιπατητική - εξωνοσοκομειακή φροντίδα ασθενών (τακτικό εξωτερικό ιατρείο Παθολογίας), επείγουσα και νοσοκομειακή Παθολογία, φροντίδα γηριατρικών ασθενών, διεπιστημονική προσέγγιση ασθενών με πολλαπλές συννοσηρότητες, παθολογικές γνωματεύσεις, μεταβατική φροντίδα σε εφήβους, φροντίδα ευάλωτων ομάδων πληθυσμού (ηλικιωμένοι, ανοϊκοί, ψυχιατρικοί, ανάπηροι, άνεργοι, ανασφάλιστοι, πρόσφυγες, μετανάστες), και τέλος ποιοτική φροντίδα με ελαχιστοποίηση των κινδύνων για τους ασθενείς γ. Επάρκεια στη σταδιακή ανάληψη ευθυνών σε κλινικές δραστηριότητες όπως: συζήτηση περιπτώσεων, διεκπεραίωση κλινικών δραστηριοτήτων (ιατρικό ιστορικό, κλινική εξέταση, ανασκόπηση ιατρικού φακέλου, παράδοση ασθενών στον εφημερεύοντα ή σε νέο θεράποντα, πρωινή ενημέρωση, εφημερία, επισκέψεις στους θαλάμους, παρουσίαση ασθενών σε κλινικο-απεικονιστικές-παθολογοανατομικές συναντήσεις, άμεση επίβλεψη δεξιοτήτων σε επεμβατικές πράξεις, βιβλιογραφική ενημέρωση και συμμετοχή σε επιστημονικά συνέδρια ή εκπαιδευτικές συναντήσεις.

Κατά τη διάρκεια της άσκησης της ειδικότητας οι υπεύθυνοι εκπαίδευσης των κλινικών θα προβαίνουν σε ενδιάμεσες αξιολογήσεις της επίδοσης των ειδικευομένων, σύμφωνα με το logbook, η τήρηση του οποίου είναι υποχρεωτική.

Χρόνος Εκπαίδευσης

Πρώτη Περίοδος- Βασική εκπαίδευση στην Παθολογία: 2 έτη (εκπαίδευση κορμού)

Περιλαμβάνει 4μηνη εκπαίδευση σε επείγοντα παθολογικά περιστατικά στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) και στη βραχεία νοσηλεία, 2μηνη εκπαίδευση σε Μονάδα Εντατικής θεραπείας / αυξημένης φροντίδας / εμφραγμάτων και 18μηνη εκπαίδευση στην Παθολογική Κλινική με υποχρεωτική παράλληλη ενασχόληση στο Τακτικό Παθολογικό Εξωτερικό Ιατρείο.

Για τις ειδικότητες που απαιτούν χρόνο ειδίκευσης στην Παθολογία, το πρόγραμμα τροποποιείται ως εξής:

• Προαπαιτούμενη Εκπαίδευση στην Παθολογία: 24 μήνες

Ταυτόσημη με τη την προαναφερόμενη βασική εκπαίδευση στην Παθολογία

• Προαπαιτούμενη Εκπαίδευση στην Παθολογία: 10-12 μήνες

Εκπαίδευση στην Παθολογική Κλινική, στο ΤΕΠ και στη βραχεία νοσηλεία.

• Προαπαιτούμενη Εκπαίδευση στην Παθολογία: 3-6 μήνες

Εκπαίδευση στην Παθολογική Κλινική και στο Παθολογικό Εξωτερικό Ιατρείο.

Δεύτερη Περίοδος - Πλήρης εκπαίδευση στην Παθολογία: 3 έτη

Περιλαμβάνει εκπαίδευση στην Παθολογική Κλινική με άσκηση τριών 2μήνων σε συναφείς ειδικότητες και εξειδικεύσεις της Εσωτερικής Παθολογίας (Κλινική και Εξωτερικό Ιατρείο) ή σε δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας (Κέντρα Υγείας), σε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα που θα ανταποκρίνεται στις μελλοντικές ανάγκες του ειδικευόμενου, σε συνάρτηση με τις ανάγκες και τις δυνατότητες του Εκπαιδευτικού Κέντρου. Στα Εκπαιδευτικά Κέντρα που διαθέτουν Μονάδες εξειδίκευσης στο Σακχαρώδη Διαβήτη και στη Λοιμωξιολογία θα πρέπει να ενθαρρύνεται η άσκηση των ειδικευομένων σε αυτές. Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης εντός αυτού του πλαισίου μπορεί να καταρτιστεί μετά από συνεννόηση και συμφωνία μεταξύ του ειδικευόμενου και της υπεύθυνης για την εφαρμογή του εκπαιδευτικού προγράμματος Συντονιστικής Επιτροπής. Η εκπαίδευση μπορεί να περιλαμβάνει επίσης έρευνα και συμμετοχή σε προγράμματα ανταλλαγών με Ιδρύματα και Νοσοκομεία της ημεδαπής και αλλοδαπής.

Η παρακολούθηση των μαθημάτων είναι υποχρεωτική.

1ο-2ο ΕΤΟΣ

Στόχος και Περιγραφή Εκπαιδευτικού Προγράμματος

Βασικές γνώσεις και δεξιότητες για το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), την Κλινική και το τακτικό εξωτερικό Ιατρείο (ΤΕΙ)

Α. ΤΕΠ

• Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (κατά προτίμηση στην αρχή της ειδικότητας)

• Ενδείξεις διασωλήνωσης

• Αντιμετώπιση οξέων καταστάσεων στο ΤΕΠ (αλγόριθμοι βάσει διεθνών οδηγιών):

1. Αναφυλαξία

2. Καταπληξία (shock)

3. Οξύ πνευμονικό οίδημα

4. Αιμόπτυση, βήχας, κυάνωση, δύσπνοια

5. Καρδιακές αρρυθμίες με συνοδά συμπτώματα

6. Αιμορραγία πεπτικού

7. Υψηλός πυρετός

8. Κεφαλαλγία, ζάλη, ίλιγγος

9. Λιποθυμικό -Συγκοπτικό επεισόδιο

10. Υπερκαλιαιμία - υποκαλιαιμία

11. Υπερνατριαιμία - υπονατριαιμία

12. Επιληπτική κρίση, επιληπτική κατάσταση (Status epilepticus)

13. Υπερτασική κρίση, υπερτασική εγκεφαλοπάθεια

14. Κώμα

Β. Κλινική και Εξωτερικά Ιατρεία

• Ιατρικές οδηγίες - Έντυπο Ιατρικών Οδηγιών (διάγνωση, γενική κατάσταση, ζωτικά σημεία, αλλεργίες, δίαιτα, υγρά, κινητοποίηση, φάρμακα, πρόληψη φλεβοθρόμβωσης, κατακλίσεων, πτώσεων, εισρόφησης, παραληρήματος.

• Διαχείριση υγρών - ηλεκτρολυτών: βασική εκπαίδευση για τα διαλύματα ορών και τη σωστή χρήση τους.

- Διαθέσιμα διαλύματα Ν/S, D/W, R/L, WFI - διαφορές ως προς περιεχόμενο, ενδείξεις, αντενδείξεις

- Παρασκευή διαλυμάτων διαφορετικής τονικότητας (πχ ημι-ισοτονο με D/W +3 amp. 10% NaCl)

• Ανάλυση αερίων αίματος - Οξεοβασική ισορροπία: Ερμηνεία με παρουσίαση κλινικών περιπτώσεων

- Βασικές μεταβολές, πώς αναγνωρίζονται; σε ποια διάγνωση οδηγούν Παραδείγματα

1. Δύσπνοια με αναπνευστική αλκάλωση -> πιθανή πνευμονική εμβολή.

2. Μεταβολική οξέωση -> πιθανή διαβητική κετοξέωση, ουραιμία κ.ά.

3. Γαλακτική Οξέωση -> ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκων, σήψη, ενδοκοιλιακή λοίμωξη

• Βασικές αρχές ΗΚΓ

- Βασικές ΗΚΓ- διαταραχές, διάγνωση, αντιμετώπιση (π.χ. ΟΕΜ, κολποκοιλιακός αποκλεισμός, αποκλεισμοί σκελών, εκτακτοσυστολική αρρυθμία, κοιλιακή ταχυκαρδία, κολπική μαρμαρυγή με ταχεία κοιλιακή ανταπόκριση).

• Βασικές αρχές ακτινολογίας

- Ακτινογραφία θώρακα, αξονική και μαγνητική τομογραφία, υπερηχοκαρδιογράφημα, υπερηχογράφημα κοιλίας

• Βασικές κλινικές δεξιότητες και χειρισμοί

1. Αιμοληψίες και ανάλυση αερίων αίματος

2. Τοποθέτηση ρινογαστρικού καθετήρα / ουροκαθετήρα

3. Παρακέντηση ασκίτη

4. Παρακέντηση πλευριτικής συλλογής

5. Οσφυονωτιαία παρακέντηση

6. Παρακέντηση αρθρώσεων

7. Τοποθέτηση κεντρικής φλεβικής γραμμής

8. Διασωλήνωση τραχείας

9. Απινίδωση

10. Έλεγχος Πνευμονικής Λειτουργίας

• Συνήθη κλινικά προβλήματα - σύνδρομα με αλγόριθμους διαχείρισης - αντιμετώπισης που θα περιλαμβάνουν κύρια σημεία ιστορικού και κλινικής εξέτασης (πχ κοιλιακό άλγος ->έλεγχος για αναπηδώσα ευαισθησία, διάρροια -> λήψη αντιβιοτικών, άλλων φαρμάκων; κ.ο.κ.), απαιτούμενο εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο, πιθανή ανάγκη συμβουλευτικής εξέτασης από ιατρό άλλης ειδικότητας, αντιμετώπιση

1. Κοιλιακό άλγος, οξεία κοιλία

2. Θωρακικό άλγος

3. Διάρροια, Δυσκοιλιότητα

4. Ναυτία, έμετος

5. Οξεία νεφρική βλάβη - Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

6. Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)

7. Βρογχικό άσθμα

8. Βρογχεκτασίες, Μονήρης πνευμονικός όζος

9. Οίδημα κάτω άκρων

10. Διαταραχή επιπέδου συνείδησης

11. Οξεία ισχαιμία άκρου

12. Σύνδρομα διαμερίσματος

13. Οξεία οσφυαλγία

Συνήθη κλινικά Σύνδρομα - Αλγόριθμοι διάγνωσης και διαχείρισης

• Μαθήματα σε μορφή συζήτησης περιστατικών που παρουσιάζουν οι ειδικευόμενοι υπό την καθοδήγηση του ειδικού, ο οποίος σχολιάζει τη διάγνωση και τη θεραπεία κάθε νοσήματος με βάση τις συνθήκες του περιστατικού.

• Αλγόριθμοι διάγνωσης και διαχείρισης - απαραίτητες εξετάσεις κατά τη νοσηλεία (π.χ. πότε απαιτείται επαναληπτική αξονική τομογραφία σε ΑΕΕ, πότε πρέπει να γίνει αξονική τομογραφία στην παγκρεατίτιδα, ποιες είναι οι απαραίτητες εξετάσεις στην πρώτη διάγνωση της κίρρωσης ήπατος, ποιές εξετάσεις απαιτούνται για διερεύνηση λεμφαδενοπάθειας, ποιος είναι ο απαιτούμενος έλεγχος σε ασθενή με ΑΕΕ; ).

• Καθημερινή παρακολούθηση (π.χ. ποια είναι τα προειδοποιητικά σημεία (red flags) για επιδείνωση του ασθενούς; Πότε και πως σιτίζεται ο ασθενής με οξεία χολοκυστίτιδα, οξεία παγκρεατίτιδα ή άλλα νοσήματα).

• Εξιτήριο ασθενούς (ενδείξεις, συμπλήρωση, βασικές οδηγίες).

Κλινικά Σύνδρομα - συχνά νοσήματα

1. Οξεία χολοκυστίτιδα, οξεία χολαγγειίτιδα

2. Οξεία παγκρεατίτιδα

3. Οξεία γαστρεντερίτιδα

4. Λοίμωξη ουροποιητικού

5. Λοίμωξη ανωτέρου αναπνευστικού

6. Οξεία βρογχίτιδα, Γρίπη

7. Πνευμονία της κοινότητας

8. Νοσοκομειακή πνευμονία και πνευμονία από εισρόφηση

9. Εκκολπωμάτωση εντέρου - εκκολπωματίτιδα

10. Βακτηριακή λοίμωξη δέρματος και μαλακών μορίων (ABSSSI)

11. Εμπύρετο νόσημα, Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας

12. Καρδιακή ανεπάρκεια

13. Αρρυθμίες, συγκοπή, βηματοδότες

14. Οξεία κεραυνοβόλος ηπατική ανεπάρκεια

15. Κίρρωση ήπατος - επιπλοκές

16. Λεμφαδενοπάθεια

17. Παγκυτταροπενία

18. Αναιμία (διερεύνηση, αντιμετώπιση, ενδείξεις μετάγγισης)

19. Διαταραχές πήξης, θρομβοπενία (ενδείξεις μετάγγισης)

20. Θρομβοφιλία, αντιμετώπιση και πρόληψη θρομβοεμβολικών επεισοδίων

21. Σακχαρώδης διαβήτης: Τύποι, Κλινικές εκδηλώσεις, Επιπλοκές

22. Σακχαρώδης διαβήτης- Αντιμετώπιση

23. Αρτηριακή Υπέρταση

24. Δυσλιπιδαιμίες

25. Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

26. Διερεύνηση πιθανής κακοήθειας - διερεύνηση μαζών, όγκων

27. Αρθρίτιδες

3ο -5ο ΕΤΟΣ

Στόχος και Περιγραφή Εκπαιδευτικού Προγράμματος

Το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα περιλαμβάνει μια περιεκτική και επιλεκτική ανασκόπηση της σύγχρονης Εσωτερικής Παθολογίας με έμφαση σε θέματα της καθημερινής κλινικής πράξης σε συνδυασμό με συζήτηση επιλεγμένων περιπτώσεων ασθενών. Κάθε παρουσίαση αρχίζει με το περίγραμμα και τους εκπαιδευτικούς στόχους, διανθίζεται με επιλεγμένες περιπτώσεις ασθενών και τελειώνει με τα κύρια σημεία καθώς και με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής για την εμπέδωσή τους.

ΓΕΝΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ - ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

1. Οστεοπόρωση.

2. Περιοδική προληπτική εξέταση - εξετάσεις διαλογής(Screening) για νεοπλασματικές παθήσεις

3. Εμβολιασμοί ενηλίκων

4. Δερματολογικά και αφροδίσια/μεταδοτικά νοσήματα: ψωρίαση, σμηγματοροική δερματίτιδα διαπυητική ιδρωταδενίτιδα, ροδόχρους ακμή, ψώρα, σύφιλη

5. Κνησμός και συνήθη εξανθήματα

6. Μελάνωμα

7. ΩΡΛ προβλήματα: ρινίτιδα, ρινοκολπίτιδα, ωτίτιδα, οξεία απώλεια ακοής

8. Οφθαλμολογικά προβλήματα: διπλωπία, σκοτώματα, κόκκινο μάτι, μείωση όρασης, οφθαλμικό τραύμα

9. Προεγχειρητική εκτίμηση και μετεγχειρητική φροντίδα, σωλήνες παροχέτευσης, τραύματα και έλκη

10. Κολπική αιμορραγία, κολπικό έκκριμα, μάζα παραμητρίων

11. Φυσιολογία - παθολογία κύησης και λοχείας

12. Καρκίνος μαστού και ωοθηκών

13. Καρκίνος όρχεος και προστάτη

ΛΟΙΜΩΔΗ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

1. Αντιβιοτικά - Γενικές αρχές αντιμικροβιακής θεραπείας

2. Νοσοκομειακές λοιμώξεις

3. Σήψη

4. Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

5. Λοιμώδης αρθρίτιδα

6. Οστεομυελίτιδα

7. Συχνές ιογενείς νόσοι (EBV, HSV, CMV)

8. Λοιμώδη νοσήματα με εξάνθημα (εξανθηματικά ιογενή νοσήματα, ερυσίπελας, σύνδρομο τοξικού shock, έρπης ζωστήρ, απλός έρπης)

9. Κοκκύτης, Διφθερίτιδα

10. Μπορελιώσεις

11. Βρουκέλλωση

12. Ελονοσία

13. Λεϊσμανίαση

14. Τοξοπλάσμωση

15. Λεπτοσπειρώσεις, Λιστερίαση

16. Τέτανος, Λύσσα

17. Αεριογόνος γάγγραινα, Αλλαντίαση

18. Ρικετσιώσεις, πυρετός Q

19. Νοκαρδίωση, ακτινομύκωση

20. Ιογενείς αιμορραγικοί πυρετοί - Λοίμωξη από ιούς Hantaan

21. Συστηματικές μυκητιασικές λοιμώξεις

22. HIV λοίμωξη

23. Λοίμωξη από Helicobacter pylori

24. Λοιμώξεις Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

25. Εχινοκοκκίαση, Κυστικέρκωση

26. Λοιμώξεις σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς

27. Φυματίωση

28. Νοσήματα μεταδιδόμενα με αρθρόποδα

29. Ανθρωποζωονόσοι - ζωοανθρωπονόσοι

30. Εισαγωγή στη Διεθνή και Ταξιδιωτική Ιατρική

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΝΕΦΡΩΝ

1. Οδηγά συμπτώματα, εξεταστικές μέθοδοι, ανάλυση ούρων (πυουρία, βακτηριουρία, πρωτεϊνουρία, αιματουρία, κυλινδρουρία, παθολογικό ίζημα)

2. Σπειραματονεφρίτιδες

3. Διαβητική νεφροπάθεια

4. Σπειραματοπάθειες στο πλαίσιο συστηματικών νοσημάτων

5. Νεφρικές σωληναριακές οξεώσεις, σύνδρομο Fanconi

6. Χρόνια νεφρική νόσος και ουραιμία

7. Πολυκυστική νόσος νεφρού και άλλες κληρονομικές νεφροπάθειες

8. Νεφροπάθεια από αναλγητικά

9. Νεοπλάσματα νεφρού

10. Νεφρολιθίαση

11. Διαταραχές ηλεκτρολυτών και νερού

12. Διαταραχές οξεοβασικής ισορροπίας

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ

Παθήσεις οισοφάγου

1. Αχαλασία οισοφάγου, Διάχυτος οισοφαγικός σπασμός

2. Διαφραγματοκήλη, Εκκολπώματα οισοφάγου, Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος (ΓΟΠΝ) και οισοφαγίτιδα από παλινδρόμηση

3. Καρκίνος οισοφάγου

Παθήσεις στομάχου και δωδεκαδακτύλου

4. Ανατομία - Φυσιολογία, Οδηγά συμπτώματα, Διαγνωστική διερεύνηση, Γενικές θεραπευτικές αρχές

5. Οξεία και χρόνια γαστρίτιδα - Πεπτικό έλκος

6. Λειτουργική δυσπεψία

7. Όγκοι στομάχου

Παθήσεις λεπτού και παχέος εντέρου

8. Ανατομία - Φυσιολογία, Οδηγά συμπτώματα, Διαγνωστική διερεύνηση

9. Σύνδρομα Δυσαπορρόφησης, Σύνδρομο βραχέος εντέρου

10. Εντεροπάθεια από γλουτένη

11. Ηωσινοφιλική Γαστρεντεροπάθεια, Σύνδρομο εντερικής απώλειας πρωτεϊνών, Έλλειψη λακτάσης και δυσανεξία λακτόζης

12. Όγκοι λεπτού εντέρου

13. Διαταραχές της αιμάτωσης του εντέρου

14. Χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου

15. Λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές, Χρόνια εντερική ψευδοαπόφραξη

16. Μηχανικός ειλεός και απόφραξη του εντέρου

17. Όγκοι παχέος εντέρου και ορθού

18. Λοίμωξη από clostridium difficile

Παθήσεις ήπατος και ενδοηπατικών χοληφόρων

19. Κλινικά σημεία και εργαστηριακά ευρήματα ηπατικών παθήσεων - διαγνωστική διερεύνηση

20. Ιογενείς ηπατίτιδες

21. Αυτοάνοση ηπατίτιδα

22. Μη πυώδεις χολαγγειίτιδες (Πρωτοπαθής χολική χολαγγειίτιδα, Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα) και συγγενή μεταβολικά νοσήματα του ήπατος (Νόσος Wilson, Συγγενής αιμοχρωμάτωση, Σύνδρομο έλλειψης α1-αντιθρυψίνης)

23. Αλκοολική και μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος

24. Αγγειακές παθήσεις του ήπατος (Σύνδρομο Budd-Chiari, Θρόμβωση πυλαίας φλέβας)

25. Νεοπλάσματα του ήπατος

26. Ηπατικές παθήσεις της κύησης

27. Μεταμόσχευση ήπατος

Παθήσεις εξωηπατικών χοληφόρων

28. Χολολιθίαση - επιπλοκές

29. Όγκοι της χοληδόχου κύστης και των χοληφόρων

Παθήσεις παγκρέατος

30. Οξεία παγκρεατίτιδα

31. Χρόνια παγκρεατίτιδα

32. Όγκοι παγκρέατος

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ

1. Οδηγά συμπτώματα και διαγνωστικές εξετάσεις

2. Νοσήματα και διαταραχές της πνευμονικής κυκλοφορίας (Πνευμονική εμβολή, Πνευμονική υπέρταση, Αρτηριοφλεβικές επικοινωνίες, Σύνδρομο Οξείας Αναπνευστικής Δυσχέρειας Ενηλίκων -ARDS-)

3. Κυστική ίνωση

4. Σαρκοείδωση

5. Εξωγενής αλλεργική κυψελιδίτιδα, Ηωσινοφιλικές πνευμονοπάθειες

6. Πνευμονική φυματίωση

7. Πνευμονία από Pneumocystis jiroveci (PCP)

8. Διάμεσες πνευμονοπάθειες

9. Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανωτική πνευμονία

10. Νεοπλάσματα πνευμόνων

11. Διαταραχές της αναπνοής σχετιζόμενες με τον ύπνο

12. Παθήσεις υπεζωκότα (Υπεζωκοτική συλλογή και πλευρίτιδα, Πνευμοθώρακας)

13. Παθήσεις μεσοθωρακίου (Μεσοθωρακίτιδα Όγκοι μεσοθωρακίου Εμφύσημα μεσοθωρακίου)

ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

1. Αναιμίες (κατάταξη, παθοφυσιολογία, διερεύνηση, αντιμετώπιση)

2. Θαλασσαιμίες

3. Δρεπανοκυτταρική αναιμία και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες

4. Αιμορροφιλία

5. Μεγαλοβλαστικές αναιμίες

6. Αιμολυτικές αναιμίες

7. Αναιμία χρόνιας νόσου, Απλαστική αναιμία

8. Μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα (πρωτοπαθής μυελοΐνωση, Ιδιοπαθής θρομβοκυτταραιμία, Αληθής πολυκυτταραιμία, χρόνια μυελογενής λευχαιμία)

9. Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο

10. Οξείες λευχαιμίες

11. Νεοπλάσματα του λεμφικού ιστού

12. Παθήσεις σπληνός

13. Βασικές αρχές αιμόστασης - πήξης αίματος (φυσιολογία της αιμόστασης, διάγνωση διαταραχών της αιμόστασης)

14. Πρωτοπαθείς, δευτεροπαθείς και σύνθετες αιμορραγικές διαθέσεις

15. Αρτηριακές και φλεβικές θρομβώσεις και εμβολές

16. Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

ΓΕΝΙΚΗ ΟΓΚΟΛΟΓΙΑ

1. Εισαγωγή στην ογκολογία, διάγνωση νεοπλασιών, σταδιοποίηση, μετάσταση αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας, καρκινικοί δείκτες

2. Ογκολογικές θεραπείες (ακτινοβολία, χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, ανοσοθεραπεία, νέες θεραπείες)

3. Επείγοντα ογκολογικά προβλήματα (σύνδρομο λύσης όγκου, νεοπλασματική υπερασβεστιαιμία, επαπειλούμενο εγκάρσιο μυελικό σύνδρομο, σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας, πυρετός σε ουδετεροπενικό ασθενή)

4. Φροντίδα ασθενούς με νεοπλασία, αναλγητική θεραπεία

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ

1. Στεφανιαία Νόσος

2. Έμφραγμα μυοκαρδίου

3. Πνευμονική υπέρταση και πνευμονική καρδία (Cor pulmonale)

4. Μυοκαρδιοπάθειες και καρδιακοί όγκοι

5. Φλεγμονώδη νοσήματα της καρδιάς (μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα)

6. Επίκτητες βαλβιδοπάθειες

7. Συγγενείς καρδιοπάθειες σε ενήλικες

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΑΓΓΕΙΩΝ

1. Παθήσεις φλεβών και λεμφαγγείων

2. Παθήσεις αρτηριών (περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, ανεύρυσμα αορτής, σύνδρομο Raynaud, αποφρακτική θρομβαγγειίτιδα, λειτουργικές διαταραχές αιμάτωσης κάτω άκρων)

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΚΡΙΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

1. Νοσήματα υποθαλάμου και υπόφυσης

2. Νοσήματα θυρεοειδούς

3. Νοσήματα παραθυρεοειδών και μεταβολισμού του ασβεστίου

4. Μεταβολικές οστεοπάθειες (οστεοπόρωση, οστεομαλακία, ραχίτιδα, νεφρική οστεοπάθεια)

5. Νοσήματα επινεφριδίων

6. Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MRN)

7. Διαταραχές της λειτουργίας των όρχεων και γυναικομαστία

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

1. Άνοια

2. Αλκοολικό στερητικό σύνδρομο

3. Ν. Parkinson

4. Συχνότερες περιφερικές νευροπάθειες

5. Νόσος Guilain Barre, μυοπάθειες και νοσήματα νευρομυικής σύναψης/μυασθενικά σύνδρομα

6. Συμπίεση νωτιαίου μυελού και νευρικών ριζών

7. Ανοσολογικά νοσήματα - πολλαπλή σκλήρυνση, αυτοάνοσες μηνιγγίτιδες και εγκεφαλίτιδες

ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

1. Κρυσταλλογενής και σηπτική αρθρίτιδα

2. Φλεγμονώδεις αρθρίτιδες - Ι (Πρώιμη - Ρευματοειδής αρθρίτιδα)

3. Φλεγμονώδεις αρθρίτιδες - ΙΙ (Σπονδυλοαρθρίτιδες)

4. Αγγειίτιδες - Ρευματική πολυμυαλγία

5. Συστηματικά νοσήματα συνδετικού ιστού (ΣΕΛ / αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, σ. Sjogren, σκληρόδερμα, μυοσίτιδες)

6. ΙgG4 σχετιζόμενα νοσήματα (σύνδρομο ΙgG4)

7. Διάχυτα (ινομυαλγία) και περιοχικά σύνδρομα πόνου - θυλακίτιδες, τενοντίτιδες

8. Εκφυλιστικές αρθροπάθειες

9. Οστική νόσος Paget-παραμορφωτική οστεΐτιδα

ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑ - ΑΛΛΕΡΓΙΟΛΟΓΙΑ

1. Αυτοάνοσα νοσήματα (Επιδημιολογία, παθογένεση, κλινικές εκδηλώσεις, διάγνωση, αντιμετώπιση)

2. Πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες

3. Αλλεργία και αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε φάρμακα και σκιαγραφικά

4. Αυτοφλεγμονώδη νοσήματα

5. Βασικές ανοσολογικές αρχές των μεταγγίσεων και των μεταμοσχεύσεων

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ

1. Παχυσαρκία

2. Υπερουριχαιμία και ουρική αρθρίτιδα

3. Λοιπές κληρονομικές διαταραχές του μεταβολισμού

 

Άρθρο 2

I. ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Εισαγωγή και περιεχόμενο

Η Εσωτερική Παθολογία είναι ιατρική ειδικότητα με αντικείμενο τη φροντίδα των ενηλίκων με σύνθετα ιατρικά προβλήματα, τόσο στο Νοσοκομείο όσο και στην Κοινότητα (ιατρείο). Αποτελεί ασθενοκεντρική ειδικότητα με έμφαση στη διεπιστημονική και ολιστική φροντίδα του ασθενούς. Βασίζεται στην κλινική εμπειρία, στην πρόοδο της επιστήμης και στα σύγχρονα έγκυρα ερευνητικά δεδομένα, καθώς και στη συνεργασία με όλες τις συναφείς προς την Παθολογία ειδικότητες ή τις εξειδικεύσεις της. Το βασικό «εργαλείο» του Παθολόγου είναι η «κλινική σκέψη και η λήψη κλινικών αποφάσεων» (clinical reasoning and decision making) με ανάλυση και σύνθεση του ιστορικού, της κλινικής εξέτασης και των παρακλινικών εξετάσεων. Λόγω των πολλαπλών συνοδών νοσημάτων (συννοσηρότητες) ενός πληθυσμού με συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό ηλικιωμένων και υπερήλικων, ο ρόλος του Παθολόγου καθίσταται σήμερα περισσότερο σημαντικός τόσο για την αρχική φροντίδα όσο και για την καθοδήγηση και τον συντονισμό της φροντίδας από πολλαπλές ειδικότητες. Αυτό προϋποθέτει άριστη εκπαίδευση του Παθολόγου σε όλη την Παθολογία καθώς και των συναφών Ειδικοτήτων στον βασικό κορμό της Παθολογίας.

Στόχος αυτού του κειμένου της Επιτροπής Ειδικότητος της Εσωτερικής Παθολογίας του ΚΕΣΥ είναι η σχεδίαση και εναρμόνιση του Προγράμματος Εκπαίδευσης στην Εσωτερική Παθολογία στην Ελλάδα με το Πρόγραμμα της European Board of Internal Medicine (EBIM)), το οποίο εγκρίθηκε από την European Federation of Internal Medicine (EFIM) και την European Union of Medical Specialists (UEMS) Section of Internal Medicine.

Το πρόγραμμα αυτό, το οποίο περιγράφει τα βασικά και απαραίτητα στοιχεία της εκπαίδευσης για την ειδικότητα της Παθολογίας, θεωρούμε ότι ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στις δυνατότητες της χώρας μας, ενώ είναι εναρμονισμένο με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα. Παράλληλα με τις «αυστηρά» κλινικές δεξιότητες, περιγράφονται επίσης οι απαραίτητες δεξιότητες και ιατρικοί χειρισμοί που πρέπει να γνωρίζει ο σύγχρονος Παθολόγος. Εκτός από την άριστη θεωρητική και πρακτική κατάρτιση στην Παθολογία, ο Παθολόγος πρέπει επίσης να χαρακτηρίζεται από ικανότητα αποτελεσματικής επικοινωνίας με τους ασθενείς, από επαγγελματισμό και από υψηλά πρότυπα ηθικής και δεοντολογίας. Υπάρχει επίσης επιτακτική ανάγκη δια βίου εκπαίδευσης, συνεχούς προσπάθειας επιστημονικής / επαγγελματικής ολοκλήρωσης και παραγωγικής συνεργασίας με άλλους επαγγελματίες υγείας. Ιδιαίτερα απαραίτητα κρίνονται επίσης η ικανότητα συντονισμού και η καθοδήγηση ομάδας σε θέματα που απαιτούν διεπιστημονική προσέγγιση καθώς και η λήψη πρωτοβουλιών για την υποστήριξη θεμάτων στην Κοινότητα που αφορούν την φροντίδα των ασθενών καθώς και τη Δημόσια Υγεία.

Ειδικότερα το πρόγραμμα περιλαμβάνει: α) τις απαραίτητες δεξιότητες και τα εκπαιδευτικά ορόσημα (milestones) των ειδικευομένων ανάλογα με το στάδιο της εκπαίδευσής τους καθώς και τους τρόπους αξιολόγησής αυτών β) την εκπαίδευση στα επείγοντα και στα συνήθη προβλήματα των νοσηλευομένων ασθενών στην Παθολογική Κλινική καθώς και των ασθενών των Εξωτερικών Ιατρείων και της Κοινότητας.

ΙΙ. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΥ

1.1και 1.2: ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΚΕΙΑ (Παράρτημα Α)

1.1 Απαραίτητες δεξιότητες (υιοθετήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι προτεινόμενες από CanMEDS -ομάδα Ιατρικών Εταιρειών Καναδά- )

- Ασκεί την Ιατρική ως «ειδικός» (medical expert), στο πλαίσιο των σκοπών και των ειδικών γνωστικών πεδίων -

δυνατοτήτων της Παθολογίας

- Επικοινωνεί με τους ασθενείς κα τις οικογένειες τους

- Συνεργάζεται με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων ή άλλους επαγγελματίες υγείας

- Αναλαμβάνει πρωτοβουλίες (σε συνεργασία με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων ή άλλους επαγγελματίες υγείας) για την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών υγείας

- Λειτουργεί ως εμπειρογνώμων-σύμβουλος στην κοινότητα για θέματα υγείας

- Χαρακτηρίζεται από προσήλωση στην δια βίου εκπαίδευση, στη διδασκαλία, στην κριτική αξιολόγηση των επιστημονικών δεδομένων καθώς και από προσπάθεια συνεισφοράς στην επιστημονική γνώση και έρευνα

- Επιδεικνύει άψογη επαγγελματική συμπεριφορά σύμφωνα με τους κανόνες της ηθικής και ιατρικής δεοντολογίας, προσήλωση στην περαιτέρω ανάπτυξη της ειδικότητας και συμμετοχή στην προαγωγή της δημόσιας και ατομικής υγείας του πληθυσμού.

1.3: ΕΙΔΙΚΑ ΠΕΔΙΑ - ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ

Εκτός από τις απαραίτητες βασικές δεξιότητες και γνώσεις στην Παθολογία, ο Παθολόγος ασκεί καθοριστικό ρόλο στην παροχή ιατρικής περίθαλψης και φροντίδας στα ακόλουθα ειδικά πεδία

- Συννοσηρότητες και γήρανση

- Επείγουσα Ιατρική

- Συμβουλευτική εξέταση - γνωμάτευση - συστάσεις για ασθενείς άλλων ειδικοτήτων (Συμβουλευτική Παθολογία)

- Λήψη αποφάσεων από κοινού με τους ασθενείς και τις οικογένειες τους μετά από λεπτομερή ενημέρωση και με σεβασμό στις ανάγκες και την προσωπικότητά τους

- Διεπιστημονική φροντίδα των ασθενών σε συνεργασία με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων

- Μεταβατική φροντίδα εφήβων κατά τη φάση της ενηλικίωσης τους

- Παροχή ιατρικής περίθαλψης και φροντίδας σε ευάλωτες ομάδες ασθενών (vulnerable adults), όπως ηλικιωμένοι, ανοϊκοί, ψυχιατρικοί, ανάπηροι, ανασφάλιστοι, πρόσφυγες, μετανάστες, φυλακισμένοι.

- Άσκηση της Ιατρικής με ελαχιστοποίηση στο απολύτως εφικτό σημείο των δυνητικών κινδύνων από την φαρμακευτική αγωγή, τις ιατρικές ενέργειες και τις ιατρικές παρεμβάσεις

- Άσκηση ιατρικής βασισμένης σε ενδείξεις με το μικρότερο δυνατό κόστος σε ολόκληρο το φάσμα της, από την πρόληψη, μέχρι τη διάγνωση και τη θεραπεία σύνθετων νοσημάτων.

1.4: ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΜΑΤΑ (Παραρτήματα Β, Γ, Δ, ΣΤ)

Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

- Κλινικές εκδηλώσεις και νοσήματα τα οποία ο κάθε Παθολόγος πρέπει να είναι ικανός να διαγιγνώσκει και να θεραπεύει αυτόνομα

- Κλινικές εκδηλώσεις και νοσήματα για τα οποία ο Παθολόγος πρέπει να είναι ικανός να διενεργεί την αρχική διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση, αλλά απαιτείται συμβουλευτική εξέταση άλλης ειδικότητας ή παραπομπή σε άλλη ειδικότητα.

1.5: ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ - ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ (Παραρτήματα Ε, Ζ)

Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

- Απολύτως απαραίτητες για όλους τους Παθολόγους

- Επιθυμητές δεξιότητας, χωρίς να είναι υποχρεωτικές ή απαραίτητες

1.6: ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Μετά από την περάτωση της εκπαίδευσης του ειδικευομένου πρέπει να αξιολογείται η ικανότητά του να ασκήσει την Παθολογία. Για να διασφαλισθεί η επάρκεια της Εκπαίδευσης στην Παθολογία ορίζονται διαδοχικά ειδικά ορόσημα (milestones) που συνδέονται με την ανάθεση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων και ευθυνών (entrustable professional activities EPAs) μετά από ολοκλήρωση της απαραίτητης εκπαίδευσης.

Οι αποφάσεις αυτές στηρίζονται σε πολλαπλές αξιολογήσεις ειδικών ενεργειών του ειδικευομένου κατά την διάρκεια της εργασίας του στην Κλινική ή στα ΕΙ (workplace based-assesments, WBA’s), τις οποίες διεκπεραιώνει υπό παρακολούθηση (specific and observable). Για παράδειγμα, ένα σημαντικό ορόσημο στην εκπαίδευση του ειδικευομένου είναι η δυνατότητα λήψης απόφασης για επείγουσα εισαγωγή ασθενών στο Νοσοκομείο, το οποίο μπορεί να του αποδοθεί ως μία συγκεκριμένη ανάθεση ευθύνης (ΕΡΑ).

Η αξιολόγηση του ειδικευόμενου καταγράφεται στο logbook, η τήρηση του οποίου καθίσταται υποχρεωτική, τόσο από την πλευρά του ειδικευομένου, όσο και από την πλευρά των υπευθύνων τη εκπαίδευσής του. Ο ειδικευόμενος στο τέλος της εκπαίδευσής του σε κάθε κέντρο, συμπληρώνει φύλλο αξιολόγησης των κέντρων όπου εκπαιδεύτηκε, το οποίο κατατίθεται στη Διοικούσα Επιτροπή του Εκπαιδευτικού Κέντρου.

2. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

2.1:Πρόγραμμα εκπαίδευσης

Α. Εκπαίδευση κορμού στην Παθολογία.

Λόγω των δημογραφικών αλλαγών στον πληθυσμό που χαρακτηρίζεται από την αύξηση των ηλικιωμένων και των υπερηλίκων με αποτέλεσμα την ύπαρξη ασθενών με πολλαπλές συννοσηρότητες, είναι απαραίτητη ή τουλάχιστον διετής εκπαίδευση κορμού στην Παθολογία για όλες τις συναφείς ειδικότητες της Παθολογίας.

Β. Ειδικότητα Παθολογίας

Πενταετής εκπαίδευση

Γ. Διπλή πιστοποίηση - Ειδικότητα Παθολογίας και μιας από τις συναφείς προς την Παθολογία Ειδικότητες:

Απαιτείται η πλήρης 5ετής εκπαίδευση στην Παθολογία και η συντόμευση της συναφούς ειδικότητας στα 2-3 έτη, ώστε η συνολική εκπαίδευση να διαρκεί 7- 8 έτη.

2.2: Πρόγραμμα.

Το αρχικό διετές πρόγραμμα κορμού περιλαμβάνει κυκλικές μετακινήσεις (rotations) του ειδικευομένου ελάχιστης διάρκειας 6 μηνών. Ενδεικτικά παρατίθεται κατωτέρω ένα τυπικό πρόγραμμα.

• 4 μήνες στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) ή σε άλλη μονάδα οξείας φροντίδας

• 2 μήνες σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) ή Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ)

• 6 μήνες στο τακτικό εξωτερικό ιατρείο Παθολογίας ή/και Μονάδα Βραχείας Νοσηλείας

• 8 μήνες στους θαλάμους της Παθολογικής Κλινικής με δυνατότητα μετακίνησης σε άλλες συναφείς προς την Παθολογία Κλινικές ή Τμήματα. Στο πρόγραμμα αυτό δεν πρέπει να περιλαμβάνεται μετακίνηση σε Κλινική της τελικής Ειδίκευσης του εκπαιδευομένου.

Τα επόμενα 3 έτη της εκπαίδευσης στην Παθολογία περιλαμβάνουν εκπαίδευση στην Παθολογική Κλινική και κυκλικές μετακινήσεις (rotations) 3 διμήνων σε εξειδικεύσεις και συναφείς προς την Παθολογία Ειδικότητες. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται εκπαίδευση στην Κλινική, στο Τακτικό Εξωτερικό Ιατρείο, στο Τμήμα Επειγόντων και ΜΕΘ ή ΜΑΦ, καθώς και ενδεχομένως συμμετοχή σε δομές Πρωτοβάθμιας Υγείας. Μπορούν επίσης να περιληφθούν η ιατρική εκπαίδευση και ή έρευνα ή (σε προαιρετική βάση) καθώς και η συμμετοχή σε πρόγραμμα ανταλλαγής με άλλα Νοσοκομεία. Το πρόγραμμα εκπαίδευσης εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες και τα μελλοντικά σχέδια του ειδικευομένου. Το εξατομικευμένο πρόγραμμα σπουδών καταρτίζεται μετά από συζήτηση του Εκπαιδευτού και του Διευθυντού του Προγράμματος Εκπαίδευσης με τον Ειδικευόμενο

2.3 Διαδικασία αξιολόγησης και ανάθεσης ευθυνών.

Η πρόοδος των εκπαιδευομένων εκτιμάται ανά 6μηνο με βάση την επίτευξη των εκπαιδευτικών ορόσημων (milestones) και της απόδοσης τους στις αξιολογήσεις τους κατά τη διάρκεια της εργασίας τους (WBA) ως προς την ανάθεση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων και ευθυνών (EPA).

Οι αξιολογήσεις περιλαμβάνουν την απόδοση των ειδικευομένων στα ακόλουθα πεδία - Συζητήσεις περιπτώσεων

- Κλινικές δραστηριότητες

• Λήψη ιστορικού, κλινική εξέταση, επίκριση και προγραμματισμός

• Ανασκόπηση και οργάνωση ιατρικού φακέλου του ασθενούς

• Παράδοση ασθενών στον εφημερεύοντα ή σε νέο θεράποντα

• Πρωινή ενημέρωση

• Εφημερία

• Επισκέψεις στους θαλάμους

• Παρουσίαση ασθενών (κοινές κλινικό -απεικονιστικές ή κλινικο-παθολογοανατομικές συναντήσεις)

• Άμεση επίβλεψη δεξιοτήτων σε επεμβατικές πράξεις

- Άλλες δραστηριότητες

• Βιβλιογραφική ενημέρωση

• Επιστημονικά συνέδρια

Με βάση την αξιολόγηση καθορίζεται ο βαθμός επίβλεψης και η ανάθεση υπευθυνότητας στον εκπαιδευόμενο. Η ανάθεση μιας συγκεκριμένης δραστηριότητας και ευθύνης (EPA) γίνεται μόνο όταν ο ειδικευόμενος μπορεί να την διεκπεραιώσει με ασφάλεια χωρίς άμεση επίβλεψη (επίπεδο επίβλεψης 4). Η ανάθεση αυτή τεκμηριώνεται και καταγράφεται στο φάκελο και στο βιβλιάριο εκπαίδευσης του εκπαιδευομένου.

Επίπεδα επίβλεψης κατά τη διενέργεια Ιατρικών Πράξεων ή Χειρισμών :

• Επίπεδο 1. Απλός παρατηρητής χωρίς δυνατότητα εκτέλεσης έστω και με άμεση επιτήρηση

• Επίπεδο 2. Εκτέλεση υπό άμεση, ενεργό επιτήρηση

• Επίπεδο 3. Εκτέλεση με επίβλεψη, εφόσον ζητηθεί, π.χ. άμεση βοήθεια από τον ειδικό

• Επίπεδο 4. Επίβλεψη εξ αποστάσεως ή μετά από την διεκπεραίωση της ιατρικής πράξης (post-hoc)

• Επίπεδο 5. Επίβλεψη ειδικευομένου σε νεότερους ειδικευομένους.

ΙΙΙ. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Παθολογίας έχει εκδώσει οδηγίες για την πιστοποίηση των Ιδρυμάτων με βάση τις οδηγίες της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Ιατρικής Εκπαίδευσης. Η πλήρης εκπαίδευση στην Παθολογία πρέπει να διεκπεραιώνεται σε Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία ή σε διασυνδεδεμένα εκπαιδευτικά Νοσοκομεία (affiliated teaching hospitals) ή σε τριτοβάθμια Νοσοκομεία, ενώ μέρος αυτής μπορεί να γίνεται επίσης σε Γενικά Νοσοκομεία ή σε Υγειονομικές Δομές στην Κοινότητα.

 

(Ακολουθούν Παραρτήματα για τα οποία βλέπε στο οικείο ΦΕΚ)

 

Άρθρο 3

Στα Νοσοκομεία που θα αναγνωρίζονται για πρώτη φορά ως κατάλληλα για τη χορήγηση χρόνου άσκησης στην ειδικότητα της Εσωτερικής Παθολογίας οι ειδικευόμενοι ιατροί θα ασκούνται μόνον στα επιμέρους στάδια εκπαίδευσης (rotation) και θα εφημερεύουν στα αντίστοιχα τμήματα αυτών των Νοσοκομείων από τα οποία θα αποζημιώνονται τις εφημερίες τους ή στο Νοσοκομείο τοποθέτησής τους με απόφαση της Εκπαιδευτικής Επιτροπής της ομάδας του Εκπαιδευτικού Κέντρου.

 

Άρθρο 4

Οι ειδικευόμενοι ιατροί που θα ασκηθούν στα επιμέρους στάδια εκπαίδευσης (rotation) σε εκπαιδευτικά κέντρα αναγνωρισμένα μόνον για τα επιμέρους στάδια, ή θα εφημερεύουν στα αντίστοιχα τμήματα αυτών των νοσοκομείων, από τα οποία θα αποζημιώνονται τις εφημερίες τους, ή στο Νοσοκομείο τοποθέτησής τους με απόφαση της Εκπαιδευτικής Επιτροπής της ομάδας του Εκπαιδευτικού Κέντρου.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 1 Ιουλίου 2019

 

 

 

 

---

Κατεβάσετε το αρχείο με το πρωτότυπο κείμενο, όπως είναι δημοσιευμένο στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.) του Εθνικού Τυπογραφείου.

---